Blogs.

Is er een dokter op de camping?

door Mr. K.T. op de Hoek

Dit jaar gingen we het eens heel anders doen, geen dure vakantie in een luxe resort, maar kamperen in Frankrijk, gezien de crisis een verstandige keuze. Mij was verzekerd dat het lopen met een toiletrolletje over de camping reeds lang tot het verleden behoorde en dat zelfs kamperen tot een enigszins luxe bezigheid was verworden. Aangekomen op de camping begon de vakantie met het opzetten van de tent, een ritueel spektakel dat door de overige gasten met groot genoegen werd gadegeslagen.

Inmiddels had mijn neefje al met de buurjongen kennisgemaakt en ving ik flarden van gesprekken op. Terwijl de twee achter elkaar aanrenden riep mijn neefje: ‘mijn oom is advocaat’. Het buurjongetje antwoordde: ‘mijn vader is lekker dokter’. Toen was er plotseling de scheerlijn, een doffe klap en veel gehuil. Al snel bleek dat mijn neefje zijn pols ernstig had bezeerd.
 
Natuurlijk riep ik de hulp van de buurman in die tenslotte arts was. Wat nu van deze buurman in juridische zin te verwachten?
 
Een plicht tot het verlenen van hulp kan in verschillende wetsbepalingen uit het strafrecht en het civiele recht worden gelezen. Deze bepalingen zijn echter niet specifiek geschreven voor deskundigen in de gezondheidszorg. Een hulpverleningsplicht wordt echter wel nadrukkelijk in het tuchtrecht genoemd.
 
De meest recente zaak betrof de ‘Nepal-zaak’, een kwestie waar een Nederlandse arts op wandelvakantie in Nepal geen hulp verleende aan een Nederlandse reisgenote, die zich na een bergwandeling aldaar had verwond. De klacht van de reisgenote naar aanleiding van dit voorval werd afgewezen. In deze tuchtzaak overwoog het Centraal Tuchtcollege Gezondheidszorg (CTG) dat een hulpverleningsplicht van de arts in het buitenland word aangenomen indien er sprake is van een noodsituatie. De aard van het trauma, de deskundigheid van de arts en de adequate medische hulp ter plaatse werden door het CTG als factoren genoemd. De omstandigheden van het geval zijn dus doorslaggevend en dienen door de arts te worden geïnterpreteerd.
 
Met deze uitspraak in het achterhoofd realiseerde ik me dat ik aan de welwillendheid van mijn buurman was overgeleverd. Gelukkig bleek deze arts bereid naar de pijnlijke pols te kijken en werd mijn neefje door hem vakkundig behandeld.
 
Weet dus indien u binnenkort de koffers pakt, in het buitenland niet zondermeer van elke Nederlandse arts onder alle omstandigheden hulp behoeft te worden verwacht.
 
Wilt u meer
weten over dit onderwerp, of wenst u te worden geadviseerd over vraagstukken betreffende gezondheidsrecht. Neem dan contact op met de Marktgroep Zorg van EBH-Elshof Advocaten.